Onder de grote holle eik
woont een vlo in de slijk.
Hij heeft vrouw en kinderen
het kan hem niet hinderen,
of zie nu lelijk zijn of vuil,
je hoort nooit kindergehuil.
Is hun jasje vies of hun rokje,
ma doet het in de was met een schokje,
wasmachine aan, wasmachine uit,
kindergeschreeuw klinkt dan luid.
“Wij krijgen een schoon jasje aan,
wij kunnen weer met de deuren slaan,
wij krijgen een schoon rokje aan,
wij kunnen weer naar buiten gaan,
om de springen en te dansen,
om te pokeren en te patiencen.
Moeder stopt de kleintjes in bed
van je karrekieboem en je retteketet.
Als je niet gehoorzaam kan zijn,
doet dat je moeder altijd pijn.
Rekenen, lezen en taal
dat kennen ze allemaal,
geleerd op de vlooienschool.
Van Purmerend tot Roodeschool.
Van rekenen en taal
worden hun hoofdjes kaal,
dat kunnen ze nog niet zo best.
Maar geloof mij maar….. de rest.
Kunnen ze als het nodig is wel dromen
zonder te spieken of te schromen.
Dit was iets over de vlooienfamilie
kom je ze tegen zeg dan jajiji,
groetjes van de mensenfamilie!