De bloemen hebben bladeren, zie je dat?
Bomen hebben wortels, wist je dat?
Vogels kunnen vliegen, hoor je dat?
Mensen dragen kleren, voel je dat?
Het enige dat je weet is
er bestaan grote, hoge huizen
met lange glazen ramen
en daarachter weet je niets.
Het is jouw doolhof, wist je dat?
En ik verdwaal erin, net als in Knossos,
zal ik erin verdolen
net als de vlieg in het web.
Het web zal mij niet doden
niet zolang de spin komt
het zal mij alleen doen verstikken
dat de doodsstrijd op mijn gezicht te lezen zal zijn.
Mijn dood zal traag zijn
en alles doen verademen
als ik er ben geweest
maar zover is het nog lang niet
Ik zal voortgaan
op de slepende manier van een slak
mijn slijm zal ik verspreiden
zoals ik eens met mijn liefde deed.
De liefde is nu van jou
maar toch, de tunnel wordt smaller
en hoe hard ik ook graaf
steeds versmalt het zich weer.
Ik wil niet dat het mij verplettert
maar dit is de waarheid
ik hoef het niet onder ogen te zien
maar ik ben toch niet blind.
Ik ben de jouwe
maar echt geen slavin
behandel mij als vrouw en moeder
moeder van ons kind
Help mij uit deze vernauwende tunnel
het sluit zich om mijn lichaam
het knelt af, ik stik
nee, ik leef nog steeds.
Lieveling, waar is je innerlijke leven
je emotionaliteit, je idealisme
waar is je echte overgave
jouw moederlijke en vaderlijke intentie?
Verloren kan je ze niet hebben
het is toch jouw innerlijke
verberg je het, voor wie en voor wat
voor je toekomst?
Help mij jou te helpen
en ik geraak uit de tunnel
geef mij je hamd en ik zal je leiden
ik snak naar jouw liefde, ik verlang!