Laat mij dingen aan je vertellen,
die je niet begrijpt,
niet kan horen,
ook niet kan zien.
Het is iets waarbij
al je zintuigen genieten.
Ja, met volle teugen.
Van het geluk,
het is waarover,
je moet denken,
zweren dat het
waar gebeurt is.
De tekens ontcijferen,
het bloed doen stollen,
van angst en zaligheid,
van liefde en haat.
Het vertellen geschiedt,
misschien door mensen,
misschien door dieren.
Het maakt namelijk
geen onderscheid tussen
arm, rijk, groot, klein,
het is zichzelf.
In alle vormen van
het grote geluk.
Het is een zin,
gevormd door woorden,
die niet passen.
In de geest
van de mens,
waar het zich kan
voortplanten met
de nodige bereidselen
van het mensdom.
Ach, het zinnetje,
de gedachten over.
Het is toch simpel.