Ik zit vast in en aan het donker,
het gelijkt op een verstikking.
Ik trap, schop en sla om mij heen.
Het enige dat gebeurd,
is dat ik twee handen voel drukken,
op de plaats waar mijn,
mijn zachte schedel zich bevind.
Dan voel ik weer twee handen
mijn hoofd omvatten,
om mij daarna totaal uiteen te rukken.
Het licht verblind mijn ogen.
Het krijsen kan gewoon niet stoppen.
De klap op de billen is niet nodig.
IK BEN GEBOREN!