Jalon, de dochter van de koning was ongelukkig en verdrietig. Die dag zat zij in de tuin in de mooie fontein te kijken. Niemand wist precies waar ze aan zat te denken, Ze weet het zelf niet eens meer, zeiden de mensen.<\/p>\n
Eens was zij verliefd geworden op een staljongen. De koning had hem weggezonden in de hoop dat Jalon hem vergeten zou. Jalon had hem echter niet vergeten en ze was er van overtuigd dat hij haar eens zou komen halen. Plotseling stond ze op en liep snel naar de stallen, nam het beste paard en verdween.<\/p>\n
Het was al donker toen Jalon van haar paard stapte om eten te gaan zoeken in het bos. Ze vond wat vruchten en at ze gretig op. Ze liet het paard eten en drinken en viel daarna doodvermoeid onder een grote boom in slaap. Nu wilde het noodlot dat Jalon een wit paard had genomen uit de stal. Deze witte paarden waren zeer zeldzaam in het land en waren daardoor zeer geliefd. Het bos was niet ver van het kasteel en er waren daarom veel rovers in de buurt. Zeker om zo een wit paard te kunnen bemachtigen maakte van de kans een dief. De koning had Jalon altijd gewaarschuwd, daarom ook enge en angstige verhalen over deze rovers verteld. Jalon had er nooit iets van begrepen, altijd als zij er verder over doorvroeg zei hij altijd: \u201dAch lieve, ga maar naar bed kindje, het is al laat\u201d. En dan ging Jalon naar bed. Misschien had zij daarom ook wel dit besluit genomen om uit te zoeken wat hij bedoelde.<\/p>\n
Inmiddels hadden de rovers het witte paard al bemerkt en zij beslopen het met grote zorgvuldigheid. Plotseling een krak, een wit gewaad verscheen en de rovers verdwenen in het bos schreeuwende: \u201dHet witte spook de beschermer van de witte paarden\u201d. Jalon werd wakker door al het geschreeuw en gilde toen zij het witte spook zag. Zij holde achter de rovers aan het bos in. Een stem klonk hard en zuiver: \u201dJalon wees niet bang, ik ben hier om je te beschermen, omdat ik wist dat je eens zou komen om mij te zoeken\u201d. Jalon draaide zich om en zag dat in werkelijkheid het spook de staljongen Piotre was. Zij holde naar hem toe en vloog in zijn armen en beiden verzwolgen elkaar met een innige kus van echte liefde. Piotre vertelde haar dat hij in leven was gebleven door een wit kleed te dragen en bij het kasteel rond te dwalen. De rovers dachten dat Piotre de beschermeling was van de witte paarden in de gedaante van een wit spook. Eten vond hij genoeg in het bos door te jagen, plukken en te vissen.<\/p>\n
Jalon had een plan om te kunnen trouwen met Piotre.<\/p>\n
De volgende dag vertrokken zij en Piotre naar het kasteel met het witte paard. De koning ongerust over zijn dochter was hemels gelukkig toen hij zijn dochter zag. Maar de vreugde werd gedempt doordat Piotre, de staljongen met haar was. Jalon vertelde haar vader dat Piotre haar gered had van de rovers. En dat hij als spook verkleed het kasteel aldoor beschermd had tegen de rovers. Dit om Jalon en de witte paarden veilig te houden. De koning was zo blij en verbaasd dat hij de geliefden heel lang aankeek en knikte. De koning gaf zijn toestemming dat Piotre en Jalon mocht trouwen.<\/p>\n
De week daarop trouwden zij in de kapel van het kasteel. De koning schonk hen een landhuis\u00a0 en Piotre mocht alle witte paarden hebben. Piotre nam er echter maar een, het paard waarop Jalon het bos was ingegaan. Iedereen was blij en gelukkig, niemand heeft ooit nog de rovers gezien. Zij dachten waarschijnlijk nog steeds aan het witte spook dat het kasteel met huid en haar beschermde.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_coblocks_attr":"","_coblocks_dimensions":"","_coblocks_responsive_height":"","_coblocks_accordion_ie_support":"","footnotes":""},"categories":[575],"tags":[1534],"ziektes":[],"lichaamsdeel":[],"ingredient":[],"class_list":["post-4838","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-diverse-artikelen","tag-kort-verhaal"],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4838","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4838"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4838\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4840,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4838\/revisions\/4840"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4838"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4838"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4838"},{"taxonomy":"ziektes","embeddable":true,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/ziektes?post=4838"},{"taxonomy":"lichaamsdeel","embeddable":true,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/lichaamsdeel?post=4838"},{"taxonomy":"ingredient","embeddable":true,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/ingredient?post=4838"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}