Professor Holdijk was bezig aan een project dat hij inmiddels wilde voltooien. Hij wilde namelijk twee menselijken veranderen in twee vampiers. Deze twee menselijken stonden in zijn studeerkamer.<\/p>\n
Het was een vrijdagavond, Professor Holdijk goot de brij over alle twee de menselijken, maar tot zijn grote verbazing gebeurde er niets, totaal niets. Wat een sof zou het vanavond worden tijdens de lezing. Maar afzeggen? Dat nooit, dan wordt je alleen maar uitgelachen. \u2019s Avonds om acht uur vertrok Holdijk.<\/p>\n
Mevrouw Holdijk wist van dit project, maar stond niet achter haar man, omdat zij het maar griezelig vond van die twee vampiers in huis. Daarom had zij een paar vriendinnen uitgenodigd om \u2019s avonds te komen kaarten.<\/p>\n
Om middernacht begonnen de menselijke lijken te bewegen, eerst een arm, dan een been. Er hing een waas van mufheid en bloedgeur om hen heen. Twee seconden later stonden er twee vampiers, zo eng, zo griezelig als je je maar voor kan stellen. Opeens kwam er weer een waas in de kamer, toen die optrok zag je twee vampiers met tanden als van een olifant en klauwen als van een sabeltandtijger, waarmee ze de prooi gevangen kunnen houden, zodat de tanden alleen maar bijzaak zijn om het bloed op te kunnen zuigen.<\/p>\n
Tegen de ochtend hadden mevrouw Holdijk en haar gasten honger gekregen, daarom besloot ze naar de keuken te gaan om daar de soep op te warmen. Er waren twee toegangen tot de keuken, die van de hal en die van de studeerkamer. En de laatste was een kortere route, zodat zij die nam. Zonder het licht aan te doen stapte zij binnen. De vampiers hadden zich verstopt op de plaats achter de deur. Toen mevrouw Holdijk de deur opendeed en binnenstapte deed een van de vampiers een hand op haar mond en met zijn andere hand sloot hij zachtjes de deur. Mevrouw Holdijk was te bang om te schreeuwen. Toen viel ze bewusteloos op de grond. De vampiers vielen aan en een paar seconden later was er alleen nog maar een verschrompeld hoopje vlees in veel te grote kleren over.<\/p>\n
Meneer Holdijk was inmiddels thuisgekomen en toen hij de dames had begroet, wilde hij naar de keuken gaan om zijn vrouw te begroeten en te zeggen dat de avond en de nacht heel gezellig was geweest. Hij deed de deur open en zag een hoopje kleren op de grond liggen. Hij deed het ligt aan en liep ernaar toe, daar zag hij het uitgezogen lichaam van zijn vrouw. Het eerste wat hij deed was naar de menselijke lijken lopen en kijken naar de koppen. Op de koppen zat bloed. Hij pakte het mes uit zijn bureau lade en stak het in het hart van een van de menselijke lijken. Deze verdween spoorloos. Het andere menselijke lijk hield hij asl bewijs voor de rechter wat zich had afgespeelt.<\/p>\n
De vrouwen zaten nog in de kamer, toen zij van het ongeval hoorden barstten zij in huilen uit, maar professor Holdijk hief zijn handen op en zei: \u201dHij heeft zijn smikkel gehad en dit is de sta=raf die ik gekregen heb voor het verwaarlozen van mijn vrouw\u201d. Daarop nam hij een lepel en stak zichzelf een oog uit. \u201cDit is de straf die ik mijzelfgeef, omdat ik niet uit mijn ogen kon kijken\u201d\u2019 En daar stak hij zich ook het andere oog uit.<\/p>\n
Het proces verliep goed en wel. Mevrouw Holdijk werd begraven en Professor Holdijk werd opgenomen in een psychiatrische inrichting.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_coblocks_attr":"","_coblocks_dimensions":"","_coblocks_responsive_height":"","_coblocks_accordion_ie_support":"","footnotes":""},"categories":[575],"tags":[1534],"ziektes":[],"lichaamsdeel":[],"ingredient":[],"class_list":["post-4681","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-diverse-artikelen","tag-kort-verhaal"],"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4681","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4681"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4681\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4712,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4681\/revisions\/4712"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4681"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4681"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4681"},{"taxonomy":"ziektes","embeddable":true,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/ziektes?post=4681"},{"taxonomy":"lichaamsdeel","embeddable":true,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/lichaamsdeel?post=4681"},{"taxonomy":"ingredient","embeddable":true,"href":"https:\/\/receptenuiteenververleden.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/ingredient?post=4681"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}